doldurmaq

doldurmaq
f.
1. Boş şeyi dolu etmək, bir şeyin içinə doluncaya qədər şey qoymaq (tökmək), dolu hala gətirmək. Kisəni unla doldurmaq. Vedrəni su ilə doldurmaq. Topu hava ilə doldurmaq. Anbarı odunla doldurmaq. – Qurban . . küpəni götürüb endi həyətə, arxdan küpəni doldurub gətirdi, ləyənə su tökdü. . C. M.. . . İnəkləri sağıb üçqulplu qazanı doldurduq. A. D.. Diyar kişi çubuğuna tənbəki doldurmağa başladı. Ə. M.. // Bir şeyin tərkibinə həddən artıq başqa şeylər daxil etmək. Məqaləsini sitatlarla doldurmuşdur. – <Şair Ərəstun:> . . Bu başlıqların altını zəngin şeir misraları ilə doldurmaq lazımdır. S. R.. // Bir şeyi bir qabın və s. -nin içinə qoymaq, tökmək. Paltarları çamadana doldur. Bu almaları yerdən yığıb tabağa doldur. // Yükləmək, qoymaq. Dolu kisələri maşına doldurdular. Vaqonları yüklə doldurmaq. – Allaflar çuval-çuval arpa, buğda və saman alıb arabalara doldurur, eşşəklərə yükləyirdilər. A. Ş.. // Kütlə halında bir yerə yığmaq, toplamaq, bir yerdə cəmləşdirmək, bir yerə daxil etmək, salmaq. Qarovulçular adamları kameralara doldurdular. M. C.. // məc. Yayılmaq, tutmaq, çulğalamaq, bürümək; yayılaraq bürümək. Duman dərəni doldurmuşdur. Güllərin ətri otağı doldurmuşdur. – Ağlayan arvad-uşağın səsi küçəni doldurmuşdu. M. S. O.. . . Quşlar öz keflərində idilər və cəh-cəh ilə min cür nəğmələr oxuyub meşəni sədaları ilə doldurmuşdular. A. D.. // Kütlə halında bir yerə daxil olmaq, doluşmaq, yerlərin hamısını tutmaq. Tamaşaçılar zalı doldurmuşdular.
2. Tamamilə yerinə yetirmək, həyata keçirmək, ödəmək. Planı doldurmaq. – Tahir trestlərinin hamıdan qabaqda getdiyini və bir neçə gün əvvəl illik planı doldurduqlarını söylədi. M. Hüs..
3. Anketin, blankın və s. -nin boş qoyulmuş yerlərinə lazım olan şeyləri yazmaq. Anket doldurmaq. Poçt blankını doldurmaq.
4. Tüfəng, tapança və b. odlu silahlara barıt, güllə və s. qoyub atılmağa hazırlamaq. Şirəli çiynindəki tüfəngi doldurdu. . M. Hüs.. İndi tüfəngini doldur, hazır qoy; Özün də diqqətli, ehtiyatlı ol. M. Rz.. Həmzə ilə Qədir də . . Çayqırağı tərəfi nişan alaraq atır, biri alman topçu tüfəngini, ikincisi isə mauzerini doldurur, boşaldırdılar. Ə. Ə..
5. Dənizə, gölə, bataqlığa və s. -yə daş, torpaq və s. tökməklə quru hala gətirmək, qurutmaq. Bataqlıqları doldurmaq. Sahilin dayaz yerlərini doldurdular. // Çuxur bir yerə daş, torpaq və s. töküb onu düzləndirmək. Çalanı doldurmaq. Xəndəyi doldurmaq. Quyunu doldurmaq.
6. Əskik olan şeyi tamamlamaq, bir şeyin kəsirini tamam etmək. Qızın qohum-əqrəbaları hərə bir cürə pay gətirib, qızın cehizində olan nöqsan şeyləri dolduracaqlar. R. Ə..

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Игры ⚽ Нужна курсовая?

Look at other dictionaries:

  • doldurma — «Doldurmaq»dan f. is …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • doldurtmaq — «Doldurmaq»dan icb …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • tıxcamax — (Qarakilsə) basa basa doldurmaq, möhkəm doldurmaq …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • cib — is. 1. Pul və başqa xırda şeylər qoymaq üçün paltara üst və iç tərəfdən tikilən kisəcik. Pencəyin yan cibləri. – Məhəmmədhəsən əmi təzədən kisəni cibindən çıxarıb məşğul oldu çubuğu doldurmağa. . C. M.. Yükdaşıyan çamadanı yerə qoyanda Əziz əlini …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • daşırmaq — f. 1. Çox tökərək doldurmaq, daşdırmaq, başından aşınca doldurmaq. 2. Qaynayan şeyin altını çox qalayaraq daşdırmaq. Südü daşırmaq …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • kisə — is. <fars.> 1. Un, buğda, düyü və b. səpələnən, dağılan şeyləri saxlamaq və ya bir yerdən başqa yerə aparmaq üçün qab – torba. Düşərgənin qabağında gübrə dolu kağız kisələr, peyin və bir neçə neft çəlləyi vardı. M. İ.. Usta Ramazan sement… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • təpişdirmək — f. 1. Təpib doldurmaq, basıb doldurmaq. 2. məc. Acgözlüklə yemək, içəri ötürmək. Varis qarşısındakı soyuq şorbanı təpişdirərkən qızı gözucu süzdü. A. Ş …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • xırçaxırç — z. Adətən dolmaq, doldurmaq feilləri ilə – tamam, ağzınacan. Kisəni xırçaxırç doldurmaq. – Oturanlar oturmuş, asılanlar asılmış, vaqonlar xırçaxırç dolmuşdu. Qant …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • əskik — sif. 1. Bütün olmayan, naqis, natamam, çatışmayan. Üç manatdan otuz qəpik əskik. Parça 3 santimetr əskikdir. Əskik çəkmək – düzgün çəkidən az çəkmək, çəkidə aldatmaq. Əskik çəkən satıcı cəzalanar. Əskik çıxarmaq – müəyyən olan miqdardan az hesab… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • Adharbaydjan — Azerbaïdjan Pour les articles homonymes, voir Azerbaïdjan (homonymie). Azərbaycan Respublikası (az) …   Wikipédia en Français

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”